Lubię dowiadywać się jak najwięcej o tych, którzy na przestrzeni wieków wywarli wpływ na sztukę obróbki drewna. Wszyscy oni są postaciami odniesienia i wszyscy pozostawili coś po sobie: specjalne połączenie, sposób pracy, innowacyjną technikę, wyjątkowy mebel. Na zawsze odcisnęli swoje piętno na tej dziedzinie i uważam, że każdy zaangażowany w obróbkę drewna powinien chcieć dowiedzieć się o nich jak najwięcej, nie tylko o technice czy wykonaniu, które ich definiuje. Ponieważ są one wynikiem sposobu życia, filozofii, przekonań. Tak jest w przypadku Sam MaloofPostać odniesienia w tej dziedzinie, bohater dla Amerykanów. W rzeczywistości Jimmy Carter, amerykański prezydent, którego hobby było stolarstwo, nazwał go moim bohaterem stolarstwa". Następnie chciałbym opowiedzieć o Samie Maloofie, który pomimo wszystkich nagród i tytułów, jakie otrzymał w ciągu swojego życia, zawsze miał na swojej wizytówce napisane "Sam Maloof - stolarz".
![stolarstwo](https://revistadinlemn.ro/wp-content/uploads/2017/10/la-lucru-rd.jpg)
Sam Maloof był jednym z tych stolarzy, którzy przez całe życie pracowali ręcznie, starając się dopasować drewno do wzoru, który miał w głowie. Nawet gdy odniósł sukces, nie porzucił tego pomysłu, pozostając rzemieślnikiem, który wykonuje około 50 mebli rocznie. Ale te dzieła przeszły do historii.
![stolarstwo](https://revistadinlemn.ro/wp-content/uploads/2017/10/coperta-rd-3.jpg)
Urodził się w 1916 roku w południowej Kalifornii w rodzinie libańskich imigrantów. Od wczesnego dzieciństwa lubił obróbkę drewna, robiąc różnego rodzaju zabawki, mebelki do domków dla lalek i drewniane łyżki, których jego matka używała w kuchni. Po ukończeniu college'u krótko pracował, a następnie w 1941 roku zaciągnął się do wojska, by walczyć w II wojnie światowej. Opuścił armię w 1945 roku i wrócił do południowej Kalifornii. Spotkanie z przyszłą żoną, Alfredą, i ślub w 1948 roku na stałe skierowały go na ścieżkę obróbki drewna. Alfreda, młoda artystka, natychmiast rozpoznała w Samie rodzimy talent. Wspierała go i była z nim przez całe jego życie.
Zaraz po ślubie przeprowadzili się razem do nowego domu i założyli warsztat w garażu. Tam zaczął pracować nad meblami, najpierw z konieczności umeblowania własnego domu, a potem zaczęły napływać zamówienia. W 1953 roku przeprowadził się do nowego domu w Alto Alma w Kalifornii. To miejsce stało się ikoną dla Sama. W momencie przeprowadzki dom miał sześć pokoi. Z czasem Sam zbudował 16 kolejnych pokoi, w tym swój warsztat, salon wystawowy i 2 pokoje, w których przez całe życie przechowywał imponującą ilość specjalnego drewna. Mawiał, że nie szukał drewna, drewno znalazło jego. Wszystko w domu zostało zbudowane przez niego - drzwi, okna, schody wewnętrzne, meble - a kiedy w 2000 r. rozbudowa autostrady oznaczała przejście przez jego posiadłość, poprosił o pozwolenie na przeniesienie domu z drogi. W ciągu 3 miesięcy zdemontował i ponownie zmontował wszystko 5 kilometrów dalej.
![stolarstwo](https://revistadinlemn.ro/wp-content/uploads/2017/10/scara-2-rd.jpg)
Maloof pozostał znaną marką w branży obróbki drewna na wiele sposobów. Po pierwsze, był perfekcjonistą. Chciał, aby każdy wykonany przez niego mebel był doceniany zarówno ze względu na jego jakość, jak i użyteczność i wygodę. Zawsze powtarzał, że nie chce tworzyć mebli z napisem "nie dotykać". "Moje krzesła są do siedzenia, a stoły do jedzenia" - w ten sposób chciał powiedzieć, że tworzy meble dla ludzi, a nie niefunkcjonalne dzieła sztuki. Jednak wiele mebli Maloofa znajduje się obecnie w słynnych muzeach i prywatnych kolekcjach, a oryginalne egzemplarze sprzedają się na aukcjach za imponujące kwoty.
![stolarstwo](https://revistadinlemn.ro/wp-content/uploads/2017/10/masa-si-scaune-rd.jpg)
Powiedziałem, że był perfekcjonistą. Wynalazł specjalny sposób łączenia nóg krzeseł - połączenie, które nosi jego imię - tak, aby były bardzo wygodne i wytrzymałe w tym samym czasie. Mówi się, że kiedy otrzymał zamówienie, najpierw wykonał prototyp. Aby upewnić się co do jego wytrzymałości, wspiął krzesło na dach garażu i spuścił je stamtąd na podjazd. Połączenie pozostało nienaruszone podczas uderzenia.
![stolarstwo](https://revistadinlemn.ro/wp-content/uploads/2017/10/imbinare-maloof-rd.jpg)
![stolarstwo](https://revistadinlemn.ro/wp-content/uploads/2017/10/picior-scaun-rd.jpg)
Był szanowany i podziwiany za przekazywanie wszystkiego, czego się nauczył. Mówił, że wie, co to znaczy być rzemieślnikiem, ile wysiłku wymaga znalezienie najlepszych rozwiązań, a jeśli je znajdzie, woli powiedzieć o tym innym. To jest powód, dla którego jest tak wiele mebli w stylu Maloof, a tak mało oryginalnych mebli Maloof. Również z chęci przekazania tego, czego nauczył się w 1983 roku, powstała autobiografia "Sam Maloof - Woodworker", która jest w zasadzie książką "jak..." z ponad 300 zdjęciami połączeń, technik i mebli.
![stolarstwo](https://revistadinlemn.ro/wp-content/uploads/2017/10/leagan-rd.jpg)
Jak już wspomniałem, całe życie pracował ręcznie. W 2001 roku stwierdził w wywiadzie, że pracuje w garażu na jeden samochód, bez żadnych narzędzi elektrycznych. Zasadniczo kawałek drewna powoli ożywał w jego rękach, zgodnie z projektem, który istniał tylko w umyśle Maloofa. Bez użycia gwoździ, śrub czy innych tego typu materiałów, obiekt został połączony i zaczął nabierać kształtu. Następnie nastąpiło ręczne szlifowanie, wykonane do perfekcji i wykończenia, które nadały przedmiotowi połysk i jedwabisty dotyk. Istnieje historia o Rayu Charlesie i fotelu bujanym Maloof. Rozpoznał on fotel bujany w domu przyjaciela po prostu go dotykając. Mawiał, że meble Maloof mają duszę.
![stolarstwo](https://revistadinlemn.ro/wp-content/uploads/2017/10/in-atelier-rd.jpg)
Pracował ze specjalnymi gatunkami drewna, które zbierał przez całe życie. Jego ulubionym był amerykański orzech czarny, ale pracował również z palisandrem, klonem, hikorą, hebanem i korkiem. Jednym z jego znaków rozpoznawczych są czarne hebanowe kołki.
![stolarstwo](https://revistadinlemn.ro/wp-content/uploads/2017/10/sezut-rd.jpg)
Oprócz jointa, elementem, za który przeszedł do historii, jest fotel bujany, który był ulubieńcem trzech prezydentów USA - Cartera, Regana i Clintona. Jeden z takich bujanych foteli został sprzedany na aukcji za 51 000 dolarów.
![stolarstwo](https://revistadinlemn.ro/wp-content/uploads/2017/10/reagan_maloof-rd.jpg)
Sam Maloof zmarł w 2009 roku w wieku 93 lat, pozostawiając po sobie imponującą spuściznę dla świata obróbki drewna. Zdobył wiele nagród i tytułów, jego kraj został doceniony na najwyższym szczeblu, ale pozostał skromnym człowiekiem, który nieustannie dzielił się swoją wiedzą. Pragnął nie przechodzić na emeryturę i pracować do końca życia, co też uczynił. Pracował w swoim warsztacie do 3 miesięcy przed śmiercią. Był niepowtarzalną osobowością, którą magazyn People nazwał "Hemingway of Hardwood" - Hemingway twardego drewna.
![stolarstwo](https://revistadinlemn.ro/wp-content/uploads/2017/10/leg_joint-rd.jpg)
![stolarstwo](https://revistadinlemn.ro/wp-content/uploads/2017/10/scaun-nuc-rd.jpg)
Piękne, naprawdę wyjątkowe prace!